در روز سوم شعبان سال چهارم هجری دومین فرزند گرامی برترین زوج آسمانی حضرت على و فاطمه، كه درود خدا بر آنان باد، در خانه‏ ى ولایت، چشم به جهان گشود.

        هنگامیکه خبر ولادتش به پیامبر گرامى اسلام (ص) رسید، به سوی خانه‏ ى حضرت على و فاطمه (ع) آمد وبه اسماء  فرمود تا كودكش را بیاورد.اسماء نوزاد تازه به دنیا آمده را در پارچه‏ اى سفید پیچید و خدمت رسول اكرم (ص) برد،سپس آن گرامى به گوش راست او اذان و به گوش چپ او اقامه گفت .

در روزهاى اول ولادت با سعادتش، فرشته وحى ، جبرئیل، فرود آمد و گفت:

سلام خداوند بر تو باد اى رسول خدا، این نوزاد را به نام ‏پسر كوچك هارون‏ «شبیر» كه به عربى‏«حسین‏» خوانده مى‏شود، نامگزار.  چون على (ع) براى تو مانند هارون براى موسى بن عمران است جز آنكه تو خاتم پیامبران هستى… .

        ماه رجب با همه برکاتش به پایان رسید و خوشا بحال آنان که توانستند  از آن روزهای گرانقدر نهایت استفاده را ببرند.واینک شعبان رسید،ماهی که جهت آماده شدن برای ورود به شهرالله (رمضان المبارک) فرصتی مناسب است. شعبان با همه روزهای  مهمش مخصوصا اعیاد سوم،چهارم،پنجم و بویژه پانزدهم آن به ما می گوید: که ای جوان شیعه خودت را آماده کن! خودت را بساز!خودت را از قیدو بندها رها کن تا در موقعی که سفره الهی در رمضان پهن شد، از همه آنچه در این میهمانی فراهم شده است بهره ببریم و حسرت اینکه نتوانیم از آن استفاده کنیم را نخوریم… .

        بیائیم قدر فرصتهایمان را بدانیم که” َترکُ الفُرَصِ غُصَصٌ”.